عشق آسمانی تو

آنگاه که خورشید مهرت بر غروب قلبم طلوع کرد .

آنگاه که سپیده دم زلال چشم هایت بر شب تاریک و ظلمانی افکارم پدیدار شد .

سراسر سرزمین وجودم را نور روشناییت فرا گرفت و

آنگاه که نام تو را بر لبهایم حک کردم جز نام مقدست

نام دیگری بر لب نراندم .

ای خورشید آسمانم را روشنایی

و ای ماه شبم را مهتاب و ای ستارگان را نور دهنده

 

                        تا بی نهایت وجود دوستت خواهم داشت

/ 1 نظر / 6 بازدید
نرگس گ.

تا بی نهایت وجود = تا خود خدا[چشمک]