به زیبایی وصف ناپذیر عشق

سلام. چند روزیه که خیلی مشغول بودم .از ازدواجم

این اولین باری بود که از شهرستان مهمان داشتم .

مهمان های عزیز :پدر و مادر.

آدم تا وقتی در کنارشون هست قدرشونو نمیدونه و

تا میتونه بهشون ارد میده و گاهی هم بدقلقی و بد

اخلاقی که چرا همه حرفها گوش داده نمیشه اما حالا

که دیگه آدم خودش توی زندگی میفته میفهمه که اونها

جز خیر و صلاح چیزی واسه فرزندشون نمیخواهند و تازه

آدم ارزش اون حرفها و نصیحت ها را میدونه .خوشحال

بودم که حول و حوش سالگرد ازدواجم اونها در کنارم بودند

و همسرم هم پا به پای من بود و در شادیم سهیم.راستی

همسر عزیزم روز والنتاین با تاخیر مبارک باشه.امیدوارم

این تبریک حمل بر خودستایی و تقلید از آداب و رسوم

بیگانه تلقی نشه اما این روز بهانه ای است برای تقدیم

احساسات گرم و شیرین به همسران ولو اونها یادشون

نباشه یا ندونند .

تبصره:هر روز میتونه والنتاین باشه.

چرا که با این خستگی های روحی و مادی این روزگار

برای همه ما به ارمغان داره خیلی وقتها لازم میشه

آدم یک جوری شارژ بشه و این یک راهشه .خیلی هم

خرج نداره.

گاهی آدم ممکنه خیلی متمکن نباشه اما از داشتن

خیلی چیزها و یا نعمت ها احساس آرامش کنه

مثل داشتن نزدیکان بسیار مهربان و فداکاردر این

دنیای متاطم که کسی به کسی نیست و یا اینقدر

گرفتارند که صله رحم و کمک و .. را فراموش میکنند.

احساسم با دیدن عکسهای زیر زنده میشه و میخوام

که شما را هم در زیبایی اون سهیم کنم

/ 0 نظر / 7 بازدید