از لابلای نامه ها و یادداشتهای خصوصی..

سلام.مطلبی که دارم مینویسم غصبی نیست بلکه با اجازه شخص یک زن

است که برای همسرش همیشه مینویسه و اجازه داده که این گزیده را

تقدیمتون کنم.

همسرم که مظهر محبت ،حمایت ، معرفت و دوست داشتن هستی :تو را

از میان صدها مرد پیدا کردم و خیلی گشتم تا تو را یافتم و برایم ارزشمندی

چون خودم تو را انتخاب کردم و تو را برای خودت خواستم.

تو را دوست دارم و عاشقت هستم و میپرستمت و با اینکه دلم نمیخواد ازت

خواسته ای داشته باشم اما تقاضایی دارم و آن اینه که:

مرا به خاطر خودم دوست داشته باشی و همیشه دوستم داشته باشی و

دوست داشتنت بی کم و کاست باشه و به من وفادار باشی.عیبم را بپوشانی

و هیچگاه به خاطراشتباهم مرا سرزنش نکنی و تحقیر نکنی و با تصمیماتت

قلب مرا جریحه دار نکنی.مرا تنها نگذاری و اجازه ندی در کنارت احساس تنهایی

و غریبی کنم و نگذاری دیگران بین من و تو جدایی بیندازند.این به خاطر اینه که:

تو تنها عشق و هستی و امید من برای زنده بودن در این عالم خاکی و برای عالم

غیر خاکی یک همراه و همسفر هستی.

همیشه دوستدار و پشتیبانت :زنی که در این عالم خاکی شمعی است که به

دنبال پروانه بود و دوست داره پروانه اش همیشه در کنارش باشه تا زمانی که

خاموش شه.

/ 0 نظر / 3 بازدید